Als een woord veel in de belangstelling staat is het disruptie ontwrichting, op zijn kop zetten…, zijn zo de vertalingen van dit buzzwoord van 2015 (!).
We leven in een tijd van disruptie. Waar merken we dat aan? Onvoorspelbaarheid van “het volk” en/of verkeerd inschatten van de politieke klasse en de maatschappelijke elites van wat er echt onder de mensen leeft?
De Brexit, de verkiezing van Trump maar ook de discussies over Vluchtelingenbeleid, zomaar wat voorbeelden.
Onverwacht gebeurt het onverwachte en het ongedachte. Chaos dreigt. De polarisatie en de Koude Oorlog lijken weer helemaal terug.
Aan de andere kant is de onderlinge verbondenheid op social media enorm. Als je kijkt naar Facebook: twee miljard gebruikers kent dit medium. De impact daarvan is potentieel gigantisch. Ook via Whatsapp maken we supersnel groepen gelijkgestemden aan die gezamenlijk belangen kunnen realiseren en informatie snel kunnen delen en uitwisselen.

Kortom er is wat aan de hand?
Is het echte bewustwording van goed en verantwoord eten en consuminderen en is dat een buzzwoord of is er echt sprake van een verandering, een ontwrichting? Sinds 10 jaar is het aanbod en het consumeren van biologisch verantwoord voedsel enorm gestegen en op de popfestivals waar generaties X Y Z en Millennials de dienst uitmaken zijn de verantwoorde Food Markets schering en inslag.
Buurtzorg is de Nederlandse disruptiebeweging in de Ouderenzorg. Zelfsturende teams, minimale managementinzet en de macht terug naar de professionals zijn de kenmerken van een beweging in Nederland en inmiddels ook Groot Brittannië met uitbreidingsplannen naar Duitsland en China.

Overleven de gevestigde spelers de disruptie?
Graag maak ik de vergelijking met het uitsterven van de dinosaurussen, zeer waarschijnlijk door meteorieteninslagen. Zelf werkzaam zijnde bij zo een dinosaurus (grote zorgaanbieder) merk ik dat we niet fatalistisch moeten zijn. Er is geen natuurgeweld in de vorm van meteorietinslagen.
Als kritische observator van de maatschappelijk wereldwijde disruptieve beweging kan ik initiatieven ontwikkelen; niet op een top down manier, maar door af te stappen van het top down denken. Laat de cliënten en de medewerkers letterlijk meer in regie komen. Luister nog beter écht naar hen en maak daar écht verbinding; niet alleen langs de oude communicatielijnen van overleg en vergaderingen en hoorzittingen of iets dergelijks maar via: meetups, chatsessies, vloginteractie, scrums etc. en betrek hen absoluut meer bij beleid en planvorming in een zo vroeg mogelijk stadium.

Alleen op deze wijze ontstaat er mogelijk weer identificatie over en weer tussen de medewerker en de grote organisatie. Want disruptie, maatschappelijke disruptie is sluipenderwijs veroorzaakt door het wegvallen van identificatie van de managers en de elites ten opzichte van de professionals en omgekeerd uiteraard. Veelal lag de oorzaak daarvan bij de top die zich veel te weinig echt gelegen liet liggen aan wat er dagelijks aan de basis gebeurde.

Per saldo geniet ik van deze tijd.

Charles Laurey

 

 

Disruptie en gebundelde creativiteit
Getagd op:        

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *